Umutlar.. Hayaller..

Dün gece kardeşimle facetime yapıyoruz.. Bu teknolojiye bayılıyorum .. Biz gurbettekiler için biçilmiş kaftan ☺

Hayaller , planlar üzerineydi konuşmamız eşiyle ve benim eşimle bir olup dalga geçtiler benle.. 2 sene sonra kubaya gitmek istiyorum dedim diye.. Haklılar belki kime ne olacak bilinmez.. Ama benim bildiğim birşey varki umut etmek o hayal için dişimi tırnağıma takıp çalışmak çabalamak beni hayata bağlıyor..

Bugüne kadar allahımdan ne istediysem , neyin hayalini kurduysam gerçekten oldu.. Ama olması içinde elimden geleni yaptım...Oturupta hadi önüme şunlar gelsin demedim.. Mücadele ettim, yeri geldi savaştım.. Varsın dalga geçsinler ben kubaya gideceğim inşallah..

Biraz önce can arkadaşlardan biriyle yazıştım.. Diğer yazılara bakıpta beni arkadaşsız yalnız sanmayın yani.. Maşallah elimde tlf türkiyeden burdan derdimi dökeceğim, gülüp ağlayacağım arkadaşlarım var şükür.. Neyse , arkadaşım bir site linki yolladı.. Kanserli çocuklarla onların dilekleriyle ilgili..

Sahip olmak istedikler bir oyuncak olabilir ya da kısa bir gezi turu sağlıkları imkanları izin verdiği sürece.. Bunu yapacak insanlar aranıyor .. Bir çocuğu mutlu etmek isteyenler için çok güzel fırsat..

İşte yine benim umut, hayaller konuma geldik.. Bence o çocukların içlerinde bıraktıkları dilekler, istekler bile onlara yaşama gücü veriyor.. Ya olursa.. Ya biri bunu yaparsa.. Hastalıklarındaki zorluklara bile dayanma gücü veriyor.. 

Hem hoşuma gitti böyle bir çalışma hemde üzüldüm.. Niye üzüldüm.. Ben kuba hayali kuruyorum .. O çocuk sağlığıyla ilgili bir hayal, küçük bir araba.. Bir top.. Hırsmı bendeki dedim.. O canı için umut peşinde ben zevkim için.. Ben zayıflama derdinde, o boğazındaki tümörden dolayı rahat yiyebilme.. Nasıl bir dünyadayız dedim.. Ama bizler insanoğlu arsızız.. Şimdi bunları yazıp hoopp normal hayatıma döneceğim..Ama o sitedekiler için birşeyler yapacağım söz verdim kendime ..  Hayat!!! Hırslarımız az... İnsanlığımız , vicdanımız ve umudumuz bol olsun...

Uç noktalar..

Ya soğuk ya sıcak...

Ya ekşi ya tatlı..

Ya yer ya gök... 

Ya siyah ya beyaz...

Ya iyi ya kötü..

Ya gülmek ya ağlamak...

Hep en uçlarda oldum.. Ortalarda olmadım olamadım... 

Ya sevdim ya nefret ettim...

Seviyormuyum bu huyumu bilmemm... Bazen evet bazen hayır.. 

Kesip atabiliyorum kangren olan parçayı .. Eskiden acabalarım vardı .. Belkilerim vardı.. Olsun yaaa yinede derdim..

Şimdi yok katılaştım.. Ya da normalleştim belki , netleştim ..

Yoksa hissim o şeye kişiye şakkk atıyorum hayatımdan.. 

İyi geliyor bazen bazende ıhhh .. Bilemedim..

Bildiğim şu an mutluyum .. Mu acaba !!!

Yalnızlık..

Dünkü hüzünlü kasvetli hava yerini güneşli muhteşem bir günle değiştirmiş.. Doktorla buluşmamızı erteleyemedim sabah iş yerine kendisine gittim.. Gözüm aydın sağ kolumdan sonra soluda sakatladık hayırlısı olsun. 

Evde kalmayı tembellik yapmayı seviyorum , zaten kolum iflas istesemde iş yapamayacağım.. Uzanmak, kahve içmek, kitap okumak ve nette dolanmak modundayım.. Ama tüm bunlar beni düşünmekten alıkoyamıyor.. Yalnızlık....

İnsan yalnızlığı kendi tercih etmişse şikayet etme şansı varmıdır.. Yalnızlık ne ?? Şimdi ben yanımda kahve içmeye gidecek arkadaşım yok diye yalnızmı sayılıyorum..Bir yanım diyorki  kızlarım  eşim yanımda ya başkasına ne gerek var bir yanım ehh bir nefes ses olsaydı fena olmazdı diyor... Kendi isteğimle bu hayatı yaşıyorum, görüşmemek istediğim için bana zararları oldukları için insanları uzaklaştırdım.. Tabiiki tek taraflı değil benimde hatalarım olmuştur , ama ben bana iyi gelen şeyi yaptım ve yalnızlığı seçtim.. 

Yine kızımla sohbet ediyoruz öğlen .. Ona  düşüncelerimi anlatıyorum.. Yalnızlığı sorguluyorum diyorum düşünüyorum diyorum.. Pat diye bana bende ölümü düşünüyorum anne dedi .. Tokadı patlattı yüzüme.. Hiç aklıma gelmezdi ölüm ne alaka niye düşünür 14 yaşında hayatın.  baharında çocuk.. 

Nasıl anne dedi şimdi birden gülerken , yerken, koşarken şak diye ölüm niye nasıl .. Durdum baktım yüzüne .. Öyle şak diye doğru söz ne diyeyim.. O an kendime sorduğum sorunun cevabını aldım.. Yalnızlık neeee ?? İşte tamda ölümlü olduğumuz için ben yalnızlık kispesi altında ailemi  seçtim.. Onlarla her anın tadını çıkartmak için , onlarla anneler gününü , tatilleri,bayramları gülerek içime sindirebilmek için yalnızlığı seçtim.. Önceki yıllarda tüm bu özel günleri 20-30 kişilik gruplarla geçirirdik .. Şimdi 4 müz sakinlikle,gülüşlerle , heyecanla yaşıyoruz bu özel günleri, hafta sonlarını...Ölümün ne zaman nasıl ne şekilde geleceğini bilmediğim için ailemi seçtim.. Sadece ölüm değil.. 5 sene sonra büyük kızım üniversiteye gidecek allah bilir hangi şehre ya da ülkeye.. Ayda bir yada senede 3-5 göreceğiz belki ,arkasına küçük kızım.. 5 anneler gününde daha beraberiz inşallah sonra ??? Tüm bunları düşününce doğru karar diyorum .. Olan dostlarım, arkadaşlarım sağolsunlar .. Şükür kahve paylaştığım insanlar var neyin derdindesin be deli kadın ..

Ordan oraya atladım, havadan, kolumdan, yalnızlıktan.. Eee hayat ta öyle değilmi neyle ne zaman karşılaşacağımızı bilmeden yaşıyoruz.. Bende hüzünle başladım güne , aydınlığa kızım çıkardı beni.. Biraz önce yanımda oturmuşlar Aramızda Kalsın daki hüsneyi bana benzeterek gülüyorlardı .. Bense şu an dizinin  sonunda çalan ve bence bana yollanan bir işaret olan  Ne ağlarsın benim zülfü siyahım türküsüne ağlıyorum.. 

Hayat tüm getirdikleriyle ve de götürdükleriyle teşekkürler sana .. 

Bugün tipik almanya sabahına uyandım.. Kasvet,gri,sis.. Ama umudum var sis varsa arkasına güneş gelecektir .. Umarım öyle olur.. Kafamda binbir soru.. Kahvemi aldım,sobanın karşısında sabah ritüelim .. Gazetelere,sosyal medyaya göz atıp ev işi ve sonrası işe gideceğim.. Ama kalkamadım yerimden.. Dün internette 13 yaşındaki bir çocuğa 100 bin € nun üzerinde bir bot almış ailesi onun haberi vardı.. Bugün Ali İsmail'in otopsi raporu...
Öyle duruyorum şimdi.. 14 yaşındaki kızımla sabah sohbet ettik.. Farkında değilim yaşından gerçekten olgun.. Bana akıl veriyor artık arkadaşım olmuş haberim yok..
Türkiye tam zıtlıklar ülkesi.. Bazen üzülüyorum uzaklıklara,hasretliklere..Bazende şükür uzağım diyorum.. Evet terazi burcuyum dengesizlikler kraliçesiyim...
Burda çocuklar çocuk!! Gençler genç!! Çocuklarımın hak dolu, insan yerine konulduğu her türlü yaşam kolaylığının olduğu böyle bir ülkede yaşaması beni mutlu ediyor ama utanıyorumda aynı zamanda.. İnsanlar evlatlarını kaybederken, ekmek parası bulamazk ben bu rahat yaşamdan utanıyorum..Haaa yaşamım güllük gülistanlıkmı yoookkk canım yok öyle bir dünya.. Ama türkiyedekilere göre bir kuble rahatız şükür.. Bizimde kaygılarımız var,başımı yastığa koyduğumda benimde uykusuz gecelerim var , maddi manevi her sorun mevcut allaha şükür :) ama insan muamelesi görüyoruz.. Bir devlet dairesine,hastaneye,okula  gittimmi güleryüz, sevecenlik , yardımsever bakışlar görüyoruz.. Çok mu zor diyorum bazen tebessüm etmek zormu..
Asansörde, yolda tanımadığım insanlara günaydın dediğim için annemden fırça yiyorum memlekete gelince.. Bırak yanlış anlar adam ne selam veriyorsun diye :( .. Lokantada garsona tabak uzatınca bırak onun işi yaa diyenler, benzinciye teşekkür ettiğim için aaa deli ne teşekkürü onun işi diyenler...Tuhaf gerçekten.. 18 yıl oldu ben buraya geleli genç kızdım 18 yaşındaydım.. Ben yaşarkendemi türkiyem böyleydi hatırlamıyorum hatırlayamıyorum..
Her Türkiyeye adım attığımda boğazım düğüm düğüm geri geldiğimde yine aynı.. Yaşlılar derdi de gülerdik bende aynı şeyi söyleyip duruyorum .. Ne olacak bu memleketin hali !!!

Sonunda Deliveren degil ama Gökkusagi ismiyle actim blogumu..Kaderin oyunu belki anadilimde koyamadim blogumun ismini doluymus o isim..Care günün 8 saati konustugum almancadan geldi yine ...Regenbogen :) ama sonuna 01 ekledim kii belli olsun adana sevdasi :)  ..Kafamin etini yedi DOST ..Caaann arkadas.. ac da ac ac da ac....Iyi etti belki ..Belkide degil ..Görecegiz neler olacak..
Günlerimiz heep gökkusagi renkleriyle gecmiyor..Arada grileri siyahlarida yasiyoruz yasayacagiz..Kimbilir belki siyah baslamisken gün burda iki kelam okudukca yazdikca günün rengi kirmiziya dönüsür..Kimbiliiir kimbiliirrr diye kibariye sarkisiyla kapatiyorum simdilik :)
Ps:evet esprilerim kötüüü :)