Yalnızlık..

Dünkü hüzünlü kasvetli hava yerini güneşli muhteşem bir günle değiştirmiş.. Doktorla buluşmamızı erteleyemedim sabah iş yerine kendisine gittim.. Gözüm aydın sağ kolumdan sonra soluda sakatladık hayırlısı olsun. 

Evde kalmayı tembellik yapmayı seviyorum , zaten kolum iflas istesemde iş yapamayacağım.. Uzanmak, kahve içmek, kitap okumak ve nette dolanmak modundayım.. Ama tüm bunlar beni düşünmekten alıkoyamıyor.. Yalnızlık....

İnsan yalnızlığı kendi tercih etmişse şikayet etme şansı varmıdır.. Yalnızlık ne ?? Şimdi ben yanımda kahve içmeye gidecek arkadaşım yok diye yalnızmı sayılıyorum..Bir yanım diyorki  kızlarım  eşim yanımda ya başkasına ne gerek var bir yanım ehh bir nefes ses olsaydı fena olmazdı diyor... Kendi isteğimle bu hayatı yaşıyorum, görüşmemek istediğim için bana zararları oldukları için insanları uzaklaştırdım.. Tabiiki tek taraflı değil benimde hatalarım olmuştur , ama ben bana iyi gelen şeyi yaptım ve yalnızlığı seçtim.. 

Yine kızımla sohbet ediyoruz öğlen .. Ona  düşüncelerimi anlatıyorum.. Yalnızlığı sorguluyorum diyorum düşünüyorum diyorum.. Pat diye bana bende ölümü düşünüyorum anne dedi .. Tokadı patlattı yüzüme.. Hiç aklıma gelmezdi ölüm ne alaka niye düşünür 14 yaşında hayatın.  baharında çocuk.. 

Nasıl anne dedi şimdi birden gülerken , yerken, koşarken şak diye ölüm niye nasıl .. Durdum baktım yüzüne .. Öyle şak diye doğru söz ne diyeyim.. O an kendime sorduğum sorunun cevabını aldım.. Yalnızlık neeee ?? İşte tamda ölümlü olduğumuz için ben yalnızlık kispesi altında ailemi  seçtim.. Onlarla her anın tadını çıkartmak için , onlarla anneler gününü , tatilleri,bayramları gülerek içime sindirebilmek için yalnızlığı seçtim.. Önceki yıllarda tüm bu özel günleri 20-30 kişilik gruplarla geçirirdik .. Şimdi 4 müz sakinlikle,gülüşlerle , heyecanla yaşıyoruz bu özel günleri, hafta sonlarını...Ölümün ne zaman nasıl ne şekilde geleceğini bilmediğim için ailemi seçtim.. Sadece ölüm değil.. 5 sene sonra büyük kızım üniversiteye gidecek allah bilir hangi şehre ya da ülkeye.. Ayda bir yada senede 3-5 göreceğiz belki ,arkasına küçük kızım.. 5 anneler gününde daha beraberiz inşallah sonra ??? Tüm bunları düşününce doğru karar diyorum .. Olan dostlarım, arkadaşlarım sağolsunlar .. Şükür kahve paylaştığım insanlar var neyin derdindesin be deli kadın ..

Ordan oraya atladım, havadan, kolumdan, yalnızlıktan.. Eee hayat ta öyle değilmi neyle ne zaman karşılaşacağımızı bilmeden yaşıyoruz.. Bende hüzünle başladım güne , aydınlığa kızım çıkardı beni.. Biraz önce yanımda oturmuşlar Aramızda Kalsın daki hüsneyi bana benzeterek gülüyorlardı .. Bense şu an dizinin  sonunda çalan ve bence bana yollanan bir işaret olan  Ne ağlarsın benim zülfü siyahım türküsüne ağlıyorum.. 

Hayat tüm getirdikleriyle ve de götürdükleriyle teşekkürler sana ..