Terazi

Oooo 2 ayı devirmişim yazmayalı. O kadar yoğun bir o kadarda keyif dolu günler yaşadık .. Düğünümüz vardı;misafirlerimiz doldu taştı.Önce nikaha misafirler ,arkasına düğün için hazırlıklar,bayram,düğün çokkk ama çok güzel günlerdi.. O arada işe bile başladım.

Son 1 haftadır rutin hayata döner gibiyiz,bugün ilk defa soba keyfi yapabildim iş sonrası ;gerçi zorunlu oldu biraz ağrım vardı ama şükür iyiyim.

Geçen ay doğum günümüde kutladım.Kızlar ,nebil ve ben .. :)

Ben tam bir teraziyim yükselen akrep !! Biraz tehlikeliyim . Ama vallahi zararsızım 😁

Bu aralar astrolojiye taktım,eskiden de ilgiliydim aslında. Ya ben inanmak istediğim için harbi bazı şeyler çıkıyor ya da yıldızlar cidden bizi uyarıyor .. Her halükarda ben hoşlanıyorum bu durumdan 😉

Kış geldi,benim en sevdiğim dönem,soba,yağmur,soğuk,kahvem.. Kedi gibi kıvrılıp dururum battaniye altında 😊.. Kitabım olsun keyfime dokunmayın..

Bu sene doğum günümü kendime milat yaptım.. Her yeni yılda liste yapardım ; bu sefer liste değil niyette bulundum .. Geçen senem tatlı anılar olduğu kadar beni benden eden rahatsız edici çok anıyla dolu.. Sustum .. Mevzu bile etmiyor önüme bakıyorum. Her günüm şükürle dolu.. Umutla bakıyorum önümdeki günlere ve biliyorum rabbim dilediğimi nasip edecek..inançlıydım ama arada isyan eden ben daha tevekkül eder oldum.. Gönül gözüm daha da açıldı şükür.. Kendimi daha kolay eleştirebiliyorum.. Objektif bakabiliyorum..

Geçen Nebilin eski işyerinden birinin eşiyle karşılaştım.. Konu geldi bana " sen itiraf et hadi oldu bitti seçici idin ,hoşlanmadığını belli ederdin " dedi

Evet doğrudur içimin ısınmadığı kişilerle oldu bitti mesafeli olurdum ama bu asla kibir anlamında değildi..Ama dışardan öyle anlaşılıyormuş ki çok üzüldüm buna.. Söz verdim kendime insanlara bir şans ver sezo dedim..

Öğrenmenin yaşı yok buna olgunluk diyorlar sanırım 😜

3 haftaya inşallah Türkiye ye gidiyorum.. Seçom programlar yapmış bakalım kısmetimizde ne var göreceğiz..10 aydan sonra ikizlerimi göreceğim heyecan tavan hayırlısı bakalım..

Gelin ata binmiş ya nasip demiş 😉

Sudem..

Sude benim ikinci cadım.. İşyerinde ,arkadaş,aile arasında kızlar nasıl diye soranlara cadılar iyiii cevabını veririm :) .. Selin 14 ,sude 11 yaşında iki cadı..

Karakterleri,tipleri herşeyleri bambaşka iki kardeş...Selin ne kadar sakinse sude o kadar hareketli,selin nasıl düzenliyse sude o kadar dağınık..Dünyaya gelme zamanları bile farklı..selin 2 hafta erken doğdu,sude 2 hafta geç :) 

Sudem şahsına münhasır denilen tipte biri..Sudem.. İlk doğduğu andan bugüne kadar beni sürekli yoran,yeri gelince ağlatan,üzen ama türk filmlerini aratmayacak duygusallıkta gönlümü alan kuzum..

Küçükken artık yaptıklarından kesin bu hiperaktif bir çocuk diye Dr.götürdüm.. Doktordan çıkışımı asla unutmam adam bana resmen hayat dersi vermişti aynen şöyle " Bayan Acem;Sude hayatımda gördüğüm en zeki ,en akıllı ,en sağlıklı çocuklardan biri ..Bana kalırsa selin ile kıyas yanlış.. İlk çocuğunuzun sakin ,düzenli ,söz dinleyen bir çocuk olması sudeninde aynı olmasını gerektirmez.. Tam tersini düşünün selin sude gibi yaramaz hareketli olsaydı ve sude sakin olsaydı aaa bu işte gariplik var diyecekmiydiniz ? hayır demiycektiniz ohh ne şanslıyım derdiniz.. Şimdi sonuç selin de ,sude de  gayet normal iki zıt karakterli çocuklar !! Evinizde aksiyon bol olacak ne güzel " .. dedi ve beni eve yolladı 😊o zaman dedim kendime kardeş bile olsalar kıyaslamamak gerekirken birbirinden  farklı her insanı olduğu gibi kabul etmek gerekir ..

Sudenin maceralar çookk .. Çöpten yemek yemeğe bayılırdı, 4 seneye yakın yuvaya gitti biiiirrr teeek gün sabah yolladığım kıyafetle geri gelmedi.. Yuvanın yedek kıyafetleri evde dolap doldururdu.. Kum ve çamur banyosu yapmadığı gün hatırlamıyorum.. Almanya yuva sistemi =kirlenmek güzeldir 😁 Çocukluğunu en güzel haliyle yaşadı ..Hatta bir defasında aniden ellerinde ufak ufak yaralar çıktı korktuk babası acile götürdü ..Nebil geri geldiğinde surat mosmor anaaa ne oldu yavruma dedim Suss allah aşkına sus dedi Dr görünce gülmüş hımmm kızınız pislikle oynamayı seviyor galiba bu yaralar vücudun kabul etmediği dış mikroplardan olur genelde evsizlerde çöp toplayanlarda olur korkulacak birşey yok .. Birkaç güne geçer demiş 😩😩.tabiiki bunun üzerine mutfak kapısı kilitlenmeye başlanmıştı ama yaramadı o ayrı 😜. Artık oynamıyor çöplerle allaha şükür .. Hatta yalvarıyorum şu çöpü at dışarı diye !! . Şimdi büyüdü yaramazlıklar farklı hal aldı 😃 ablasıyla aynı okulda kolej seviyesinde..selinin 5. Sınıfta 1-2 olan dersleri sude de 3-4 ama olsun istekli,hevesli...Başaracağım diyor ve ben ona inanıyorum..

Şu an selin hasta yukarda yatıyor,babamız işte,ben meşhuuurrr mutfak bankımda çayımı yudumluyorum.. Sudem 3 günlük okul gezisinde.. Dün gitti yarın gelecek .. Ben onu çok özledim..her sabah 5 de babası işe gittiği an soluğu yanımda alır sarar sarar,çok duygusal ama asla belli etmez.. Ablası kedi gibi sırnaşır ;sude benim sırnaşmamı bekler. Gururludur.. Heepp güler ama heepp..Birde sabah ritüelimiz evden çıkarken bir defada beni kızdırmazsa olmaz.. Mutlaka!! Ya yağ lekeli pantolonla okula gittiğini farkederim,ya küflü ekmeğini çantadan çıkarıp yenisini koyarken atlarım üstüne,ya 10 derece havada sandaletle otobüse koşarken yakalarım muhakkak attırır şalterimi .. Özellikle yaptığına inanıyorum artık çünkü azarı yerken bile tamamm annnneee yaaa diye güler sudem..

Bazen nebil takılır bana"  sen evlat ayırımı yapıyorsun seline bu kadar kızmıyorsun" der .. Nasıl gücüme gider bunu şaka söylemesi bile.. Evet selin beni daha az yoruyor,bu doğru .. Ayırım kesinlikle doğru değil.. İkisi benim canımdan can.. Sudişim başkaa bambaşka,seloşum başka bambaşka karakter ama sevgileri tastamam aynı.. Ne biribirinden az ne biri ötekinden çok.. 

Sudişim gel artık vallahi özledim 💝

Sınavlar..

Dün kızlar okula ;eşimde işine başladı..6 hafta süren düzensiz hayat yerini planlı programlı günlere bıraktı.. Günlerdir diyip duruyordum off bir okul başlasa yeter diye.. Dün konsoloslukta ,dışarda işlerim vardı .. Sonrasında küçük yeğen ziyareti bahçede keyif akşama ailece yemek koşturmalı geçti.. Bu sabah uyandım kimse yok evde .. Hüzün hakim.. Tarsusimi yaptım,çayımı demledim.. Yalnızlığı seviyorum ama bir o kadarda sevmiyorum.. Tipik teraziyim evet 😃 

Ruhsal yönden dolunayın tüüümm negatifliklerini yaşıyorum bu birkaç gündür.. Kendimle ilgili yeni bir sınavla karşı karşıyayım.. İçimde çözemediğim,büyüttüğüm sonucu önümüzdeki haftalarda ancak alabileceğim zorlu bir sınav.. Bence rabbim beni seviyor.. Ona her şartta şükretmem,dua etmem için beni bir sınavdan alıp diğeriyle sınıyor.. Her halime şükrediyorum.. Yalnızda olsa çayımı içiyorum.. 

Ben rize çayı içerim.. Buna teyzem alıştırdı beni .. O büyüttü beni .. Teyzem cireceptine isimli papatya resmi olan bir krem kullanırdı.. Mis gibi kokardı.. Her papatya ve rize çayı deyince o gelir aklıma..şimdi benden fikren ve ruhen çokk uzakta.. Zaman,ortam aramıza mesafe koydu malesef.. Annemden sonra en sevdiğim insanla görüşmüyoruz.. Ama ben onu hala seviyorum.. Eminimki o da seviyor ve dua ediyor bana..

Hayat akıyor biz salak gibi değerini bilmeden öyleee akışını kayboluşunu seyrediyoruz.. Yazık kiiiiii bazı şeyleri engelleyemiyoruz.. Kısmet ..

Bakalım şu an ki sınav bana ne getirecek.. Pandoranın kutusundan ne çıkacak beklemekteyim..

İsterdimki şu an beni gönülden sevenler seçom,ezom,melom,mimim diğer gönüldaşlarım şurada yanımda çimlerde uzanıp gülelim çay bardaklarımızı tokuşturalım.. Hepinizi seviyorum.. İyiki hayatımdasınız..Birlikte olacağımız günlerde gelecek inşallah..

Yeni hayat...

En sooonnnn köklerimin çıktığı mutfak bankımda otururken yazmışım birşeylerr.. Abooo o zamandan bugüne köprünün altından ne sular aktı oooooo...

Kısa bir özet geçersek Haziranda 16 gün ağrı kliniğinde yattım.. Boynuma,omuzuma,koluma toplam 22 iğne yedim.70-80e yakın fiziksel,ruhsal terapiler gördüm.. Veee bambaşka bir Sezen olarak temmuz ortasında evime döndüm.. Ramazandı ve eve gelir gelmez ertesi gün sahur yaptım...

Klinik, arkasına oruç beni farklı bir sezen yaptı.. Önceliği kendine veren,dingin,her anını şükürle geçiren,daha çok gülen,tartışmamak için sakin kalan bir sezen... Klinikte çok acılar çektim,kolumu bu hale getiren şeylerin başında kendim olduğunu yüzüme yüzüme vuran doktorlara teşekkür borçluyum.. Geldi geçti ama tekrar gelmesine asla izin vermeyeceğim. Nokta..

Sağlığım maşallah.. Terapilerim devam ediyor ama çok çok iyiyim şükür..

Evde de herşey yolunda.. Barış kol geziyor.. Farkettimki ben iyi olunca herşey,herkes iyi ...Yeni sezeni herkes daha çok sevdi..

Bugün Almanya ya ilk geldiğim yıllarda çok iyi görüştüğüm arkadaşımla buluştum.. Senelerdir görüşmemiştik..bana 20 li yaşlardaki sezeni anlattı.. Küsen,surat asan,herşeyi yanlış anlayan kabus bir kadındı anlattığı.. Utandım,kızdım kendime.. Şimdi aynaya bakıyorum.. İnsanları daha çok tolere eden,alıngan olmayan,daha çok gülen bir kadın.. Ben 30 lu yaşları çok seviyorum..ama sanırım 40 lar dahada güzel olacak ..

Bu yaz ruhen değişimler yaşadığım kendimi toparladığım bir mevsimdi.. Yarın Sonbaharın ilk günü .. Kendimi daha çok sevip değer vereceğim güzel günler hoşgelsin bakalım ... 

Zaman..

Evde tek başıma artık yakında köklerim çıkacak olan meşhur mutfak bankımda oturuyorum.. Karşımda çiçekleri dışarıya bakıyorum.. Tabii kafamda milyon düşünce...

Benim tek bir kardeşim var .. O da Türkiyede.. Onu bazen felaket derecede kıskanıyorum.. Cadımıyım fesatmıyım ?? yok ikiside değilim kıskandığım tek şey annemi babamı görmek istediğinde onları yanında görmesi .. Onlarda uzak birbirine ama ha deyince 1 saatte buluşabilirler.. Ama ben..

36 yaşındayım.. Bu yaşıma kadar iyi kötü yaşadıklarımdan,yaptıklarımdan asla ve asla pişmanlık duymadım.. Bir tek şey hariç..

17 yaşındaydım ve lise bitince binbir zorluk ,kavga ,gürültüden sonra sevdiğim insanla nişanlandım... Sanki 47 yaşında evde kalmış kız kurusuyum yaaaa neye yetişiyon bacımmm bir dur kır kıçını oturrrr .. olmaazzz kaçacak sanki herif ..tövbeee...Herşey süper ,lise bitmiş .. Üniversiteye hazırlanıyorum,okul bitecek öyle evleneceğiz.. Ama herşey planlandığı gibi olmadı.. Ve biz ani kararla erkene aldık evlenmeyi.. Nasılsa üniversiteyide kazanamamıştım,hoş kazanıp gitsemde almanyaya geleceğim için diplomamı almanya kabul etmediğinden boşa okuyacaktım ne gereği vardı beklemenin..

Karar alındı,planlar yapıldı .. Benim zamanımda üniversite sınavları eylül başı açıklanırdı.. Yedekte olanlara haber gelirdi  ; bekleyin diye ekimdede onlara haber gelirdi.. Banada öyle oldu !!! Ekimdede Gazi üniversitesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümüne girmeye hak kazandınız kayda gelin diye haber geldi.. Veee ben bunu annemden ,babamdan sakladım.. Kazanamadım dedim.aferinnnn madalya verecekler sana!! . Çünkü kazandım deseydim babam kesinlikle düğünü iptal ederdi ..Tabiiii ne yapardın iptal olsa kim alırdı seni koşş koşşş amannn !!

İşte hayatımda hala tek pişmanlığım bu!! Keşkem bu.. Şimdi bilinçli şekilde düşününce 4 sömestr okuyunca devamını burda almanyada okuyabilirmişim diyorum..bunu bilip bana kavuşmayı hızlandırmak için susan şu anki sevgili eşimede saygılar gönderiyorum 😉 Cahillik,tecrübesizlik herşey.. Kaderin bana hediyesi ise tamamen tesadüf eseri evlenip geldikten 4 sene sonra şu anki işime girmiş olmam.. Özürlü çocukların yatılı kaldığı ,eğitim gördükleri,yaşam kalitelerinin arttırıldığı bir yuva .. İşyerim 😃 Diplomam olamadı ama benzeri işim oldu şükür her halimize..

Pişmanlığım dedim,kardeşimi kıskanırım dedim.. Hayatıma bakınca kadere ,alınyazısına daha bir inanıyorum.. Acaba o yalanı söylemeseydim şu an nerde olurdum.. Özlem kötü,ayrılık kötü.. Ama belki orda yaşasamda farklı olurdu..

Biraz önce görüntülü konuştum babamla,annemle.. İkiz yeğenlerimden biri babamı sarıyor öpüyor kokluyor.. Hasret tavan yaptı.. 

Ben gibi kızlarımda onlara hasretle yaşıyor.. 

Aslında bence burda olmam ailemle ilişkimizi sürekli taze tutuyor bence,özlüyorum istiyorum onlarla yaşamayı.. Ama öte yandan ben zor kadınım ., Her an arıza çıkartma potansiyelim varr.. Mesela kardeşimle canım cicim derken hooopp aynı anda saç yol göz parçala moduna gelebilirim.. Ya da annemle sakin konuşur sohbet ederken bir kelime ayarlarımı bozmaya yetebilir.. Deliyim var bir bozukluk .. Bu durumlarda olunca kapıyorum tlf nu sakinleşince kaldığım yerden devam.. Belki rabbim onlarla sürekli küs ,barış ,kavga et ,gül .. Böyle laçkalaşmayalım diye beni attı gurbete.. Sorgu sual bize düşmez vardır bir bildiği 😃

İşin gülmesi bir yana zor hayatım ama neyseki uçak biletleri ucuzladı senede 2-3 gidebiliyoruz.. Şu an ki hastalık bozdu planları ama kapatırım ben arayı allahın izniyle.. 

Karamsar olmak üzereyken iki çizittireyim dedim.. İçimdekileri döktüm .. Ohh şimdi tarsusimi içip ev ahalisinin gelmesine hazırlayayım kendimi .. 

Ruh halleri..

Cuma günü kızlar babalarıyla almanya şampiyonasına gittiler..3 gün evde tek kalmanın sevinci ile bir güzel işe güce giriştim,amacım bir an önce bitirip keyifli saatlere başlamaktı.. Taakiii terastaki  şemsiyenin uçmasıyla beraber gelişen olaylar sonucu üstüne 40 kiloluk taşın elimin üzerine düşmesiyle parmağımı çatlatana kadar!!

Röntgen sonucu kırık olmadığına sevindim sevindimde işler güçler planlar aksadı .. Rabbimin sınavları bitmemiş dedim güldüm şükrettim..

İlk gece ağrılı geçti..Birazda tek olmaktan dolayı oldukça huzursuzdum.. İlk defa tek kalmamam rağmen tuhaftı.. Sabah heyecanla kalktım büyük kızım yarışacaktı.. Elim sürekli tlf da.. Kolunun ameliyatından sonraki ilk yarışmasıydı fena heyecan vardı.. Öğlen güzel haber geldi .. Almanya genelinde 12. Oldu .. Kendi durumuna göre süperdi.. Tlf da çok ağladı stress yapmıştı kendine.. Akşama doğru ikinci güzel haber geldi grup halindeki yarışında 3. Olmuşlardı.. Çok sevindik..

Pazar gece geri geldiklerinde güldük,sohbet ettik.. 

Pazartesi uyandım kahvaltı hazırladım gülerek neşeyle.. Yedik,güldük yeniden..

Eşimde ,kızlarda durup durup bana " sende bir değişiklik var neşelisin,gülüyorsun,iyi yönde değişmişsin " dediler!!!!!

Bu sözler beni hem mutlu etti hem üzdü.., geriye bakınca daha çok değil 1 haftaki halimi hatırlayınca utançtan kafamı kuma gömmek istiyorum.. Demek evde nasıl terör estirdiysem şu anki normal halim değişik geldi onlara..

Kendi kendime kalmak,iki elimde tutmadığından iş yapmamak,dinlenmek bana iyi geldi demekki... Ruh halimin iyi ya da kötü olması neye göre değişiyor artık ben bile bilemiyorum.. Ne ağrılarımda,ne başka bir şeyde değişiklik yok aslında.. Ama kızımın başarısı onları mutlu görmek,3 günde olsa birbirimizi özlemek iyi geldi demekki..

Keşke o gıcık ruh haline hiç girmesem, kendimi küçüçük şeylerle bile mutlu etmeyi unutmasam, her sıkıntının ardında bir sevinç olduğunu bilerek yaşasam,pes etmesem,her düştüğümde zıplayarak geri kalksam..

Neleri becerdim ;ruh halimin hep iyide kalmasını sağlamak zor olmasa gerek.. 

Ailem ,sevdiklerim varken niye zor olsun ..ey kötü ruh haliiii elma dersem çık armut dersem çıkma .. ARMUT .. ARMUT.. 😁

Çocukluk

Ben ve kardeşim yaz tatillerini genelde babaannemin mahalledeki bahçeli evinde geçirirdik.Annemde babamda çalıştığı için halalarla,dedemle,mahalle arkadaşlarıyla dolu bir yaz yaşardık..

Bahçede yenidünya ağacı,turunçlar,erik ağacı ve gölgesinin yettiği kısır ama büyük bir dut ağacı vardı.. 

Arka bahçedeki erik ağacının hatırası bende baki ☺Ağaca tırmanmış ordan arka  kapıya atlarken kapının demirinin kaşıma girmesi sonucu oluşan ize her bakışımda gülerim .. Çok ağrımıştı.. Halamın beni görünce"  gözünümü oydun seeenn annene ne hesap verecem deyip " bana bakacağına kaba etime iki tokat indirmesi 😃 Allahtan dedem yetişip hastaneye götürdü..

Benim orda bir sürü anım var şükürkii.. Şimdi bakıyorum çoğu çocuk yenidünya meyvesini manavdan tanıyor,dut deyince o ne diyor !! 

Tamam bende teknolojiye ayak uyduruyorum.. Karşı değilim tabiiki ama keşke doğayı,oyunları,arkadaşlığı masa başında değilde dışarda tanısa çocuklar.. Benim kızlarım bir nebze daha farklı Türkiyedeki çocuklara kıyasla.. Köyde yaşadığımız için meyve bahçeleri her yerde.. Terasımızın manzarası ;komşumuzun alabildiğine büyük kiraz bahçesi 😃

Şükredecek çok şeyimiz var.. Çocukluğumu oyun anlamında,arkadaşlık anlamında çok güzel yaşadım.Hala gülerek andığım hatıralar var.. Çocukluk arkadaşlarımdan biriylede bu ara yeniden görüşmek beni eskiye götürdü.. 

Dedemin yeri benim için çok ama çok farklı baba yarımdı o benim.. Çocukluğum deyince ilk gelen o aklıma.. Mekanı cennet olsun.. 

Bugün o günlere döndüm,öyle işte...

Yaz geliyor..

Dün bahçede çiçeklerin diplerini temizlerken burnuma patates,patlıcan kızartması koktu.. Ama nasıl !!! Resmen ciğerim delindi.. Bana hep yaz günlerini,denizi,kumu hatırlatır . Hani olurda çocukkek günü birlik ya da hafta sonu denize gitme imkanımız olduğunda kesin yapılan yemeklerden biriydi.. Annemde çok güzel yapardı hala yapar bize sağolsun..

Normalde müzik dinleyerek çalışırım bahçede dün istemedim.. Kafamda kendimle konuşarak çalıştım .. Birde kokuyu alınca hayallere daldım,ümidim canlandı birçok şey için.. Güzel günler gelecek dedim 

Bu sabah tokat gibi bir mesajla uyandım.. Çık abla artık girdiğin depresyondan çık yeter dedi örnekler vererek.. Ben dün patates kızartmasını kokladığımda ümidim geri dönmüştü hayatla ilgili.. O mesajda tuzu,biberi,sarımsaklı yoğurdu oldu kızartmanın..

İyisiyle,kötüsüyle,eğrisiyle ,doğrusuyla yaşıyoruz hayatı..inişte var,çıkışta.. Engebede var,düzlükte.. Herşey bizde bitiyor.. 

Beni her koşulda bırakmayan insanlar yanımdayken şımarıklık yapıp sızlanmanın anlamı yok..

Hadi griler bir zahmet gidin hayatımdan.. Gökkuşağı tercihimdir.. Şükür aldığımız nefese..

Yeniden..

Cumartesi moral olarak berbattım.. Kendimi hiç bu kadar çaresiz ,kötü hissetmemiştim.... Sinirli ,ağlamış halde dibe çökerken çıkardı beni yukarıya.. Şehre gittik,yemek yedik,dolaştık,birbirimizi yedik .. İyi geldi banada onada.. 

Evlilik,sevgi garip bir duygu fırtınası. Bazen gırtlağını sıkacakmışsın gibi nefret duygusu akabinde sıkı sıkıya tuttuğun elden,yürekten kopamayacağını anladığın yoğun sevgi seli.. 

Sanırım tek biz değiliz böyle olan.. 

Ben farkında değilmişim ama kızlarada stressimi yansıtıyormuşum.. Şef öyle dedi sanırım  haklıda malesef..

Bu sabah Dr.sigortaya itiraz edeceğiz yeniden başvuruyoruz dedi.. Fizik tedaviye başladık.. Hastanede oldukça yaramıştı .. 3 hafta sonra ağrı kliniğinde randevum var.. Yine yeniden tarihler ,randevular,beklemeler.. 

Ama söz verdim kendime sakinlikle bekleyeceğim,sapıtmadan,stress yapmadan,sabırla..

İçimdekileri kustum cumartesi .. Öyle baktı suratıma .. Yanlışın ne !! Herşey senin istediğin doğrultuda gidemez ; belkide bunu artık kabul etsen yaşamın daha kolay olur !! Dedi .. Büyük bir sakinlikle .. Bunu biliyorum ama uygulamaya başlayabilsem sorun bitecek deeeee.. 

Becereceğim .. İnanıyorum ..

Hadi yeniden kalk ayağa deli kadın..

Acizlik

Sigortadan red geldi.. İtiraz hakkım var ama etmeyeceğim.. ....duyduğunda şaşırmadım diye bir cümle kurdu sanki iyide oldu diye düşündü.. Geçen haftalarda yanımızda ol birşey yapma yeter diye gitmemi istemediğini vurgulamıştı.. Bugün terasta kahve içerken boş boş baktım yüzüne.. Pazartesi gideyim doktoruma burda ne yapacaksak başlayalım yeter dedim.. Yani dedi 3 haftan boşa gitti .. Sustum içimdeki umudu isyanı birşeyi göremiyormuş.. Bahçeyle ilgili birşey sordum tersledi yine.. Biliyormusun sana batıyorum bu ara ne desem saçma ne desem mantıksız dimi .. Kalktı gitti yanımdan öylece kaldım.. İçimde ne fırtınalar var habersiz.. O sorduğum soruların saçmalığını ben bilmiyormuyum.. Yeterince ciddi sorunum varken saçma soru dağıtsın kafamı güleyim hıhh kime diyorum ki?? 

Amaçsız anlamsız bu ara günlerim.. Yalnızlığa öfkeliyim bir o kadarda yanımda kimse olmasın derdindeyim.. Nasıl bir ikilem bilemedim.. 

Tekbaşıma gitsem denize 4 gün tek bir tanıdık olmasa.. 

Sorumluluk ,hesap verme,hareketlerime anlam yükleme olmasa .. Sussam sadece sussam.. 

Yine amann bunalım takılma ...haline şükret ...abartma diyecekler

Ben şükrediyorum ,abartmıyorum,bunalımda değil bu ... 

Acizlik..

Panik Atak..

Günlerdir,haftalardır yanıma yöreme uğramayan paniğim atağım iki gündür beni bırakmıyor.. İki gündür agresif,sinir durumda uyanıyorum.. Yine başa sardım ,hastaneye gitmeden önceki umutsuz,gergin muşmula surat geri döndü..

Umutsuzluğa kapılma kızım diyorum;sigortadan olumlu cevap gelecek gidecek sağlıkla döneceksin.. İçimdeki diğer ses hııı oldu !! 4 ayda ne değişti aynı tas aynı hamam..yine beklemek,belirsizlik başrolde diyor 

Sabır,sabır,sabır.. Aynı kısır döngü içinde yaşayıp duruyorum.. Amaçsız,yaşama sevinci olmadan.. 

Yürüyüşlerimi yapar hayatımı şenlendirir biraz morallenirdim .. Ama o da yok yasak..ağrımı tetikleyecek herşey yasak..

Geçici biliyorum;kalıcı ,şifasız hastalıktan korusun rabbim..

Ama işte bazen o boktan ruh hali seni esir alıyor dibe sürüklüyor;zıplasanda çıkamıyorsun o kuyudan.. En azından şu an için içimde yaşıyorum.. Kızlara etrafa zararım yok.. Ama kendimden korkuyorum bu sessizliğim sakinliğimde hayra alamet değil.. 

Tek isteğim normal hayatıma geri dönmek.. Özgür olmak.. İstediğim anda istediğim yere gidebilmek tek başıma keyifle..

Son yaşadıklarım bana milyonlarca kez şükretmeyi öğretti yeniden.. 

Ben aslında ne kadar şanslı bir kadınmışım.. Dersimi aldım ,cebime koydum.. Allahım şifamı ver yoluma devam edeyim selametle..

Hayat..

1 haftadır ölümü izliyoruz tv dan.. Arkalarında kalan insanlaramı gidenleremi hangisine üzüleceğimi bilemeden.. İçim yanıyor kelimenin tam anlamıyla.. Elden dua etmekten başka birşey gelmiyor,çaresizlik ,yetersizlik.. 300 kişi öldü diyorlar .. İnanmak istiyor insan .. Umarım daha fazla değildir diyorum bu bile azmı diyerek.. 

Selin hayatı irdeliyor.. Öleceksek niye yaşıyoruz,beni okul bu ara mutsuz ediyor niye gideyim belki 1 dk sonra öleceğim ve  mutsuz ölmüş olacağım diyor.. Kafasında sürüyle soru.. Elimden geldiğince cevapladım,konuştuk,gülüştük.. 14 yaşında çocuk niye ölümü düşünsün dedim Nebile.. Güldü ergenlik dedi.. Ben gülemedim.. Bugün bir yazı okudum.. Çocukları kendi yalanlarımızla büyütüyoruz diyordu.. Hediye gelen birşeyi dürüstlükle beğenmediğini aa ayıp kızım diye asıl düşüncesini bastırmak yalana teşvik diyordu yazan.. Biz bir yandan dürüst olun doğru konuşun derken ; öte yandan karşısındaki

üzülmesin diye yalanı teşvik ediyoruz.. Canım acıdı çünkü bende yapıyorum kızlarıma.. Yemeği beğenmedilersede aa kızım ayıp ama !! Niye ayıp ,söylesin .. Şimdi okuldan gelsinler ilk diyeceğim bu olacak.. Ne beni ,ne başkasını üzmemek için yalan konuşmasınlar.. 

Anneyim ama bende çocuğum.. Zaman geçtikçe onlar büyüdükçe sorularıda ,sorunlarıda büyüyor ve ben bazen kendimi çok yetersiz hissediyorum. Daha çok okumak onları doğru insan olarak yetiştirmek istiyorum.. Bu ara zorlanıyorum ; çünkü onlar iki kültür arasında yaşıyorlar.. Görüş farklıllıkları,zıtlıklar yoğun .. Onlarada hakveriyorum. Yeri geliyor ben kalıplarımı kırıyorum,bazende onlar bir adım gelip isteklerinden ödün veriyor.. Umarım bu dönemi kazasız belasız atlatırız.. 

İnsan olmak bu HAYAT ta kolay ama zor..

Şükürrrr...

Hastaneden çıkalı 5 gün oldu.. Sedef hastalığım eklemlere yerleşmiş.. Tümör ya da daha kötü birşey yok şükür.. Sigortadan rehabilitasyon merkezime yatış için onay bekliyorum.. Hastanede ağrımda azalma oldu.. Fizik tedavi,masaj ve hiçbirşey yapmamak yaradı. Yalnız eve dönüşümle ağrım tekrar nüksetti ve arttı.. O yüzden reha merkezi iyi gelecek umarım en kısa zamanda onay gelir..

Hastane bana bir dolu dersler verdi yine yeniden.. Yanımda önce bir genç kız vardı ;ertesi gün çıktı.. Çıkarken sevgilisine sadece torba getirmeyi unutttuğu için bin kere fırça çekmesine şahit oldum.. Çocuk özür diliyor yok kız susmuyor !! Kendimi bir olayı uzatırken düşündüm; nebil ok der susmam;selo anne ok der susmam!! Dank etti kafama ,dıştan şahit olunca ooo sezen sende böylesin susmayı bilmek lazım dedim cebime koydum gördüklerimi..

Ertesi gün yaşlı bir teyze geldi.. Elleri romatizmadan küçükmüş eğrilmiş,saçını taramak için bile özel 50 cm lik bir demirin ucundaki fırçayı kullanabiliyor..Nasıl bakımlı hayata tutunuyor.. Kendime baktım saçımı taramaktan nefret ederim, bakım ehh ruh halime göre.. O teyzede hastalık olarak yok yok buna rağmen nasıl hayata tutunma hali imrendim...

Değişik ruh halleriyle kararlarla eve geldim.. 

Düne kadar moralimde iyiydi.. Dün öğleden sonra ülkemde büyük bir facia oldu..Manisa-Soma da madende yangın çıktı ve dün gece 3 den beri tv takip ediyorum yaklaşık 200 kişi şu an için vefat etti.. Dahada 500 kişi kayıp.. İçim yanıyor,ağrı ,sızı,kafaya ottan boktan şeyleri takmak anlamsızlaştı..

Anneler,çocuklar yine yeniden fakir insanlar madur.. Dün yemek yedikten sonra açtım tv yi.. Boğazıma dizildi, insanlığımdan utandım.. Dilerim sebep olanlar aynı şekilde canlarını verirler..

İnsanlık ne kadar ucuz.. Kelimeler boğazımda düğümleniyor!! Berkinin ölümündeki gibi nefes aldığıma utanıyorum şu an.. Vicdan diyorum vicdan.. 

Hayat tahminimizden kısa nefes aldık geri vereceğimiz meçhul.. 

Allahın rahmeti bol olsun.. Sabır sabır sabır !!!!!

Nasip...

Bugün hastanedeki ikinci günüm.. Dün sıkıcıydı.. Yatış yapıldı,kan alındı odama yerleştim bitti..

Evde olsam boş zaman olsun diye fırsat kollardım .. Burda ise bunaldım..bugün itibariyle 2 kitap bitirdim.. 

Tevekkül ediyorum,gülüyorum ,sabrediyorum.. Bugün ekg ve röntgen çekildi.. Öğlen yemekten sonra kahvemi bahçede içeyim dedim.. Temiz hava iyi geldi.. Dönüşte odama çıkarken uzun zamandır görmediğim eski komşuma rastladım .. Benden 3-4 yaş büyük.. Göğüs kanseri teşhisi konmuş.. Sarıldık,burnumun direği sızladı.. Bana ilerki günlerde tümör taraması yapılacak.. Bugün tlf da bir arkadaşıma yazdım ; kendime korkmuyorum ama kızlarım küçük..

Negatif düşünmüyorum ama korkuyorum yalan söyleyemem.. 

Bekleyip göreceğiz nasip neymiş..

Nefes...

Bu gece evimde son gecem.. Yarın sabah hastaneye gidiyorum.. Ne zaman dönerim bilmiyorum.. Sabah keyifle uyandım; ağrıma rağmen güldüm..sebebi nebildi.. Her sabah uykumda öper beni.. Ama sessizce,kıyamadan.. Bu sabah kokumu içine çekişine uyandım.. İki kere arka arkaya koklayarak öptü beni.. Tüm gün temizlik ,ütü,yemekle uğraştım.. Yüzümde gülümsemeyle...

Ben kendimi en kötüye hazırladım.. Yeterki teşhisim konsun.. Kafam çorba gibiydi.. Ama güldüm tüm gün.. Sevildiğimi,özleneceğimi bilmek beni güldürdü,keyiflendirdi...

Son zamanlarda psikolojim yerlerde.. Ama bu sabah sevdiğimin nefesini hissetmek bana çok iyi geldi .. 

Nefesi nefesime can kattı.. 

Olgunluk...

Bugün öğleden sonra kızlarla küçük odamızda eski kamera kasetlerine baktık.. Kızların bebekliği,doğum günleri,onlar doğmadan önceki nebille tatil kasetlerimiz,bayramlar.. Hatta daha evlenmeden flirt halindeki aile kasetleri.. Nebille akraba olduğumuz için evlenmeden önceki paylaşımımızda çok ..

Kızlarla kimi yerde güldük, ben ağladım,şaşırdım,konuşmalarıma hareketlerime şok oldum...

Sonra Selini dansa götürürken yolda sohbet ettik.. Selin beni eleştirdi anne ne şımarıkmışsın ;boş boş konuşmaların varmış ooo jeee dedi.. Güldüm haklısın ben kendimden utandım dedim..

Gerçekten çoğu yerde ileri sarma düğmesine bastım.. O derece kötü saçma konuşmalar,kendime tahammül edemedim..

Zaman insana çok iyi geliyormuş bunu anladım.. Yıllar,yaşın ilerlemesi insana gerçekten olgunluk katıyormuş..İzlediğim kasedin en eskisi 23 sene önceydi .. O zaman bana normal gelen tavır şu an boynumu büktürüp off sezen dedirtiyor.. Seloyla konuştuk bunları,hayatta yapmam, böyle davranmam dememek gerekiyormuş .. Yanlışda olsa ,o an saçmada olsa yapıyoruz,konuşuyoruz.. Önemli olan o hatadan ders çıkarmak.. Tekrar etmemek.. İşte onada olgunluk diyoruz .. Her günümüz ders ; pişmanda olsak akacak kan damarda durmuyor.. Beynimin karmakarışık olduğu bu dönemde çoğu yaptıklarımdan ,söylediklerimden pişmanlığımdan yatamadığım şu birkaç günde bu kasetler iyi oldu.. Neymişim ne olmuşum.. Ama hala olamamışım.. Olmayayımda zaten.. Oldum demek,piştim demek en büyük hata.. Olacağım daha da iyi olacağım diyeyim.. 

Koştur..koştur..

Nereyee,niye,neye..???? Habire bir telaş koşturma.. Nedir bu yaaa...Bugün bu saate kadar yaptıklarımı anlatsam anlatırken yorulurum susayım en iyisi..

Kendime tek iyiliğim bugün Dr. da bekleme  odasında 5-10 sayfa kitap okumak oldu.. Onun dışında ordan oraya yaprak gibi savruldum..Şimdi oturdum bir nefes şükür.. Sobamızı yaktım.. Sakinlik vakti...

Kimin hayatı kime göre güzel , iyi ya da kötü.. Sevilirmi bu telaş,koşturma yoksa sakinlikmi iyi gelir insana.. Her ikiside lazım bünyeyede sırasıyla dozuyla..

Bu sabah bana angarya işlerden birini halletmek için Türk konsolosluğundaydım.. Yanımdaki kadına istemeden kulak misafiri oldum.. Almanyada doğup büyümüş fakat evlenip  Türkiyeye yerleşecekmiş yanındaki kadına anlatıyor.. Türkiye şöyle rahat böyle güzel,insanlar gülebiliyor,işten gelip parklara şuraya buraya gidiyor.. Almanyada herkes suratsız,yorgun , birşeye zaman yok dedi.. Ben şok halde dinledim ve kendimi cimcikledim sus sezo dedim.. Bu ara kendime sakin kalmak için terapi yapıyorumda .. Sustum gerçekten.. Yalnız kafamda konuşup durdum.. Bakış açısı nasılda farklı her insanda, ya da yaşadığın ortama göre şekilleniyor.. Bana göre tam tersi.. Yaşadığım yer Almanya cennet benim için.. Heryer meyve ağaçları,yeşillik,sakinlik,trafik yok ,gürültü yok,işten gelince nebille yürüyüşler yaparız.. Bu ara hariç ama her daim kahkaham mevcut.. Türkiyede kızkardeşim kızlarını bebek arabasıyla zoraki gezdirecek yer buluyor.. Kıyas,küçümseme değil ama beni şaşırtan aynı yerde yaşadığım bir insanın yaşadığım yeri cehennem gibi anlatması oldu.. Enteresan.. Tamam bugünkü gibi benimde telaşlı,yoğun koşturduğum günler var ama azami..Demekki sevmek,mutlu olmak yere göre değil insanın kafasında ,düşüncesinde..Bilemedim açıkçası..

Hepsi hepsi bir nefeslik yaşamda sakinlik bana en iyi gelen şey onu biliyorum ama ..

Gülmek..

Biraz önce aynaya baktım; kendimden korktum.. Surat beş karış,saç baş dağılmış, kasvetli,ağrılı bir hal

Sinir oldum bu halime.. Eski resimlerime baktım.. Ne kadar güzel gülermişim.. Çok değil 1-2 ay önce kahkahamdan bademciklerim görünürmüş,32 dişim tam tekmil kadrajda her daim.. Şimdi .. Şimdi bir tebessümü esirgiyorum kendimden..

Sebep sadece ağrım değil, bazen birşey vardır elle tutulan ama derinlerde bin sebep vardır hüzne boğan.. Geçen seneye kadar defterlere yazardım derdimi, kederimi, beni üzenleri.. Aylar geçip okuyunca dertlenirdim yine.. Kendime söz verdim.. Beni üzen anı, hatıra,söz, davranış yanıma yöreme uğramayacak.. Tıpkı biraz önce gülen resmime baktığımda mutlu olduğum gibi beni gülümsetecek anıları heybemde taşıyacağım her daim..

Dün mimi kaçırdı beni kahve içmeye gittik.. Senin sorunun çok soruyorsun abla dedi.. Neden, niye,niçin?? Öyle kabul et öyle.. Kabul edince çoğu şeyi hayat dahada kolaylaşacak inan dedi.. Bunu ben bilmiyormuyum tabiiki evet.. Ama sanırım bu ara canımı acıtmak işime geliyor.. Halbuki ne gereksiz.. Bedenim zaten acıyla yoğruluyorken ruhuma niye acı çektiriyorsun be sezo ..

Gülerken güzelmişim.. Ben güleyim en iyisi.. Sormayayım,sorgulamayayım, insanları olduğu gibi kabul edeyim..Belkide iki günlük ömrüm varken hayatımı zehir etmeyeyim.. 

Gülmek güzeldir ben güzelliği seçeyim..

Soru işaretleri...

Hayatta en nefret ettiğim şey belirsizlikti.. Rabbim beni 2 aydır bununla sınıyor....
Alman disiplinimi bilmem ama 18 yıldır almanyada yaşamamın etkisi vardır tabiki planlı programlı olmamın.. Düşünüyorumda yok burada yaşamamdan değil ben karakter olarak hep böyleydim.. Planımı yapar, hedefimi seçer ve ona ulaşana kadar canla başla mücadele ederdim .. Ne maddi ne manevi engel tanımadan koş sezen hadi yaparsın derdim...
Ama şimdi 2 aydır tıkandım.. Hastayım.. Kolum ağrıyor ve 2 aydır kimse neyim var bilmiyor.. Son 3-4 güne kadar moralim iyiydi sabır sezen diyordum.. Ama işleri çığrından çıkardım estim ,gürledim ,ağladım,zırladım,isyan ettim.. Şımarıklık belki yaptığım.. Kendimi kapadım , konuşmadım,gülmedim ,ses etmedim.. Tipik sezen.. Acım varsa psikolojik yönden iyi değilsem kendimi kilitleyip anahtarı yutuyorum.. Kimseyi yanımda yöremde istemiyorum.. Kendim yaşayıp atlatmam gerekiyor.. Yardım etmek isteyenleri kovuyorum, kırıcı olabiliyorum inanın elimde değil .. Bununda mutlaka psikolojik bir açıklaması vardır ama böyleyim işte..
6 mayısta hastaneye yatacağım.. Şu an tek bildiğim bu.. Sonrası koca bir soru işareti????
Temmuzda türkiyeye gidecekmiyiz ?? Bahçemizi bitirebilecekmiyiz?? İşe başlayabilecekmiyim ?? Nebilin kalbi ne durumda ?? Hiçbirşeyin cevabını bilmiyorum..
Aslında bu bana bir sınav sanırım.. Şu anı yaşayıp 1 saniye sonrasını bile bilmediğimiz dünyada ben 1-2-3-4 sene sonrasının planını yapan bana sen aciz bir kulsun .. Dur ve bekle diye mesaj veriyor allahım.. Arkadaşlarım , kardeşim, annem hele dur sezo o gün gelsin bakarız derlerdi bana hep .. Bende şımarık halde aaa gelir tabii
Biz niyetimizi edelimde der gülerdim.. Niyette etsen olmazsa olmazmış işte .. Al sana.. Haa derdim aman plan bile yapamıyorum ,tatilim araya gidecek şu bu değil .. Sağlığım derdim,bugüne kadar çok büyük düşünüp kendimi bilmezliğim.. Bir söz vardır "böbürlenme padişahım senden de büyük allah var" hep kullandığım kendini beğenmiş insanlara söyleyip durduğum laf.. Kendime de söylemeliymişim .. Öğrendim, tevekkül etmeyi,sabretmeyi,şükretmeyi daha da yoğun öğrendim.. Şu an sahip olduğumuz ne ise darmadağın olması 1 saniye.. Yaşadım ..
Şimdi tek duam sağlığım yerine gelsin.. Gerisi neyse yazılan alnıma yaşayacağım.. Bekleyip göreceğim.. İş kii allah ölüm acısıyla sınamasın bizi...
Yanımda benimle susanlardan da allah razı olsun...

Umutlar.. Hayaller..

Dün gece kardeşimle facetime yapıyoruz.. Bu teknolojiye bayılıyorum .. Biz gurbettekiler için biçilmiş kaftan ☺

Hayaller , planlar üzerineydi konuşmamız eşiyle ve benim eşimle bir olup dalga geçtiler benle.. 2 sene sonra kubaya gitmek istiyorum dedim diye.. Haklılar belki kime ne olacak bilinmez.. Ama benim bildiğim birşey varki umut etmek o hayal için dişimi tırnağıma takıp çalışmak çabalamak beni hayata bağlıyor..

Bugüne kadar allahımdan ne istediysem , neyin hayalini kurduysam gerçekten oldu.. Ama olması içinde elimden geleni yaptım...Oturupta hadi önüme şunlar gelsin demedim.. Mücadele ettim, yeri geldi savaştım.. Varsın dalga geçsinler ben kubaya gideceğim inşallah..

Biraz önce can arkadaşlardan biriyle yazıştım.. Diğer yazılara bakıpta beni arkadaşsız yalnız sanmayın yani.. Maşallah elimde tlf türkiyeden burdan derdimi dökeceğim, gülüp ağlayacağım arkadaşlarım var şükür.. Neyse , arkadaşım bir site linki yolladı.. Kanserli çocuklarla onların dilekleriyle ilgili..

Sahip olmak istedikler bir oyuncak olabilir ya da kısa bir gezi turu sağlıkları imkanları izin verdiği sürece.. Bunu yapacak insanlar aranıyor .. Bir çocuğu mutlu etmek isteyenler için çok güzel fırsat..

İşte yine benim umut, hayaller konuma geldik.. Bence o çocukların içlerinde bıraktıkları dilekler, istekler bile onlara yaşama gücü veriyor.. Ya olursa.. Ya biri bunu yaparsa.. Hastalıklarındaki zorluklara bile dayanma gücü veriyor.. 

Hem hoşuma gitti böyle bir çalışma hemde üzüldüm.. Niye üzüldüm.. Ben kuba hayali kuruyorum .. O çocuk sağlığıyla ilgili bir hayal, küçük bir araba.. Bir top.. Hırsmı bendeki dedim.. O canı için umut peşinde ben zevkim için.. Ben zayıflama derdinde, o boğazındaki tümörden dolayı rahat yiyebilme.. Nasıl bir dünyadayız dedim.. Ama bizler insanoğlu arsızız.. Şimdi bunları yazıp hoopp normal hayatıma döneceğim..Ama o sitedekiler için birşeyler yapacağım söz verdim kendime ..  Hayat!!! Hırslarımız az... İnsanlığımız , vicdanımız ve umudumuz bol olsun...

Uç noktalar..

Ya soğuk ya sıcak...

Ya ekşi ya tatlı..

Ya yer ya gök... 

Ya siyah ya beyaz...

Ya iyi ya kötü..

Ya gülmek ya ağlamak...

Hep en uçlarda oldum.. Ortalarda olmadım olamadım... 

Ya sevdim ya nefret ettim...

Seviyormuyum bu huyumu bilmemm... Bazen evet bazen hayır.. 

Kesip atabiliyorum kangren olan parçayı .. Eskiden acabalarım vardı .. Belkilerim vardı.. Olsun yaaa yinede derdim..

Şimdi yok katılaştım.. Ya da normalleştim belki , netleştim ..

Yoksa hissim o şeye kişiye şakkk atıyorum hayatımdan.. 

İyi geliyor bazen bazende ıhhh .. Bilemedim..

Bildiğim şu an mutluyum .. Mu acaba !!!

Yalnızlık..

Dünkü hüzünlü kasvetli hava yerini güneşli muhteşem bir günle değiştirmiş.. Doktorla buluşmamızı erteleyemedim sabah iş yerine kendisine gittim.. Gözüm aydın sağ kolumdan sonra soluda sakatladık hayırlısı olsun. 

Evde kalmayı tembellik yapmayı seviyorum , zaten kolum iflas istesemde iş yapamayacağım.. Uzanmak, kahve içmek, kitap okumak ve nette dolanmak modundayım.. Ama tüm bunlar beni düşünmekten alıkoyamıyor.. Yalnızlık....

İnsan yalnızlığı kendi tercih etmişse şikayet etme şansı varmıdır.. Yalnızlık ne ?? Şimdi ben yanımda kahve içmeye gidecek arkadaşım yok diye yalnızmı sayılıyorum..Bir yanım diyorki  kızlarım  eşim yanımda ya başkasına ne gerek var bir yanım ehh bir nefes ses olsaydı fena olmazdı diyor... Kendi isteğimle bu hayatı yaşıyorum, görüşmemek istediğim için bana zararları oldukları için insanları uzaklaştırdım.. Tabiiki tek taraflı değil benimde hatalarım olmuştur , ama ben bana iyi gelen şeyi yaptım ve yalnızlığı seçtim.. 

Yine kızımla sohbet ediyoruz öğlen .. Ona  düşüncelerimi anlatıyorum.. Yalnızlığı sorguluyorum diyorum düşünüyorum diyorum.. Pat diye bana bende ölümü düşünüyorum anne dedi .. Tokadı patlattı yüzüme.. Hiç aklıma gelmezdi ölüm ne alaka niye düşünür 14 yaşında hayatın.  baharında çocuk.. 

Nasıl anne dedi şimdi birden gülerken , yerken, koşarken şak diye ölüm niye nasıl .. Durdum baktım yüzüne .. Öyle şak diye doğru söz ne diyeyim.. O an kendime sorduğum sorunun cevabını aldım.. Yalnızlık neeee ?? İşte tamda ölümlü olduğumuz için ben yalnızlık kispesi altında ailemi  seçtim.. Onlarla her anın tadını çıkartmak için , onlarla anneler gününü , tatilleri,bayramları gülerek içime sindirebilmek için yalnızlığı seçtim.. Önceki yıllarda tüm bu özel günleri 20-30 kişilik gruplarla geçirirdik .. Şimdi 4 müz sakinlikle,gülüşlerle , heyecanla yaşıyoruz bu özel günleri, hafta sonlarını...Ölümün ne zaman nasıl ne şekilde geleceğini bilmediğim için ailemi seçtim.. Sadece ölüm değil.. 5 sene sonra büyük kızım üniversiteye gidecek allah bilir hangi şehre ya da ülkeye.. Ayda bir yada senede 3-5 göreceğiz belki ,arkasına küçük kızım.. 5 anneler gününde daha beraberiz inşallah sonra ??? Tüm bunları düşününce doğru karar diyorum .. Olan dostlarım, arkadaşlarım sağolsunlar .. Şükür kahve paylaştığım insanlar var neyin derdindesin be deli kadın ..

Ordan oraya atladım, havadan, kolumdan, yalnızlıktan.. Eee hayat ta öyle değilmi neyle ne zaman karşılaşacağımızı bilmeden yaşıyoruz.. Bende hüzünle başladım güne , aydınlığa kızım çıkardı beni.. Biraz önce yanımda oturmuşlar Aramızda Kalsın daki hüsneyi bana benzeterek gülüyorlardı .. Bense şu an dizinin  sonunda çalan ve bence bana yollanan bir işaret olan  Ne ağlarsın benim zülfü siyahım türküsüne ağlıyorum.. 

Hayat tüm getirdikleriyle ve de götürdükleriyle teşekkürler sana .. 

Bugün tipik almanya sabahına uyandım.. Kasvet,gri,sis.. Ama umudum var sis varsa arkasına güneş gelecektir .. Umarım öyle olur.. Kafamda binbir soru.. Kahvemi aldım,sobanın karşısında sabah ritüelim .. Gazetelere,sosyal medyaya göz atıp ev işi ve sonrası işe gideceğim.. Ama kalkamadım yerimden.. Dün internette 13 yaşındaki bir çocuğa 100 bin € nun üzerinde bir bot almış ailesi onun haberi vardı.. Bugün Ali İsmail'in otopsi raporu...
Öyle duruyorum şimdi.. 14 yaşındaki kızımla sabah sohbet ettik.. Farkında değilim yaşından gerçekten olgun.. Bana akıl veriyor artık arkadaşım olmuş haberim yok..
Türkiye tam zıtlıklar ülkesi.. Bazen üzülüyorum uzaklıklara,hasretliklere..Bazende şükür uzağım diyorum.. Evet terazi burcuyum dengesizlikler kraliçesiyim...
Burda çocuklar çocuk!! Gençler genç!! Çocuklarımın hak dolu, insan yerine konulduğu her türlü yaşam kolaylığının olduğu böyle bir ülkede yaşaması beni mutlu ediyor ama utanıyorumda aynı zamanda.. İnsanlar evlatlarını kaybederken, ekmek parası bulamazk ben bu rahat yaşamdan utanıyorum..Haaa yaşamım güllük gülistanlıkmı yoookkk canım yok öyle bir dünya.. Ama türkiyedekilere göre bir kuble rahatız şükür.. Bizimde kaygılarımız var,başımı yastığa koyduğumda benimde uykusuz gecelerim var , maddi manevi her sorun mevcut allaha şükür :) ama insan muamelesi görüyoruz.. Bir devlet dairesine,hastaneye,okula  gittimmi güleryüz, sevecenlik , yardımsever bakışlar görüyoruz.. Çok mu zor diyorum bazen tebessüm etmek zormu..
Asansörde, yolda tanımadığım insanlara günaydın dediğim için annemden fırça yiyorum memlekete gelince.. Bırak yanlış anlar adam ne selam veriyorsun diye :( .. Lokantada garsona tabak uzatınca bırak onun işi yaa diyenler, benzinciye teşekkür ettiğim için aaa deli ne teşekkürü onun işi diyenler...Tuhaf gerçekten.. 18 yıl oldu ben buraya geleli genç kızdım 18 yaşındaydım.. Ben yaşarkendemi türkiyem böyleydi hatırlamıyorum hatırlayamıyorum..
Her Türkiyeye adım attığımda boğazım düğüm düğüm geri geldiğimde yine aynı.. Yaşlılar derdi de gülerdik bende aynı şeyi söyleyip duruyorum .. Ne olacak bu memleketin hali !!!

Sonunda Deliveren degil ama Gökkusagi ismiyle actim blogumu..Kaderin oyunu belki anadilimde koyamadim blogumun ismini doluymus o isim..Care günün 8 saati konustugum almancadan geldi yine ...Regenbogen :) ama sonuna 01 ekledim kii belli olsun adana sevdasi :)  ..Kafamin etini yedi DOST ..Caaann arkadas.. ac da ac ac da ac....Iyi etti belki ..Belkide degil ..Görecegiz neler olacak..
Günlerimiz heep gökkusagi renkleriyle gecmiyor..Arada grileri siyahlarida yasiyoruz yasayacagiz..Kimbilir belki siyah baslamisken gün burda iki kelam okudukca yazdikca günün rengi kirmiziya dönüsür..Kimbiliiir kimbiliirrr diye kibariye sarkisiyla kapatiyorum simdilik :)
Ps:evet esprilerim kötüüü :)