Acizlik

Sigortadan red geldi.. İtiraz hakkım var ama etmeyeceğim.. ....duyduğunda şaşırmadım diye bir cümle kurdu sanki iyide oldu diye düşündü.. Geçen haftalarda yanımızda ol birşey yapma yeter diye gitmemi istemediğini vurgulamıştı.. Bugün terasta kahve içerken boş boş baktım yüzüne.. Pazartesi gideyim doktoruma burda ne yapacaksak başlayalım yeter dedim.. Yani dedi 3 haftan boşa gitti .. Sustum içimdeki umudu isyanı birşeyi göremiyormuş.. Bahçeyle ilgili birşey sordum tersledi yine.. Biliyormusun sana batıyorum bu ara ne desem saçma ne desem mantıksız dimi .. Kalktı gitti yanımdan öylece kaldım.. İçimde ne fırtınalar var habersiz.. O sorduğum soruların saçmalığını ben bilmiyormuyum.. Yeterince ciddi sorunum varken saçma soru dağıtsın kafamı güleyim hıhh kime diyorum ki?? 

Amaçsız anlamsız bu ara günlerim.. Yalnızlığa öfkeliyim bir o kadarda yanımda kimse olmasın derdindeyim.. Nasıl bir ikilem bilemedim.. 

Tekbaşıma gitsem denize 4 gün tek bir tanıdık olmasa.. 

Sorumluluk ,hesap verme,hareketlerime anlam yükleme olmasa .. Sussam sadece sussam.. 

Yine amann bunalım takılma ...haline şükret ...abartma diyecekler

Ben şükrediyorum ,abartmıyorum,bunalımda değil bu ... 

Acizlik..

Panik Atak..

Günlerdir,haftalardır yanıma yöreme uğramayan paniğim atağım iki gündür beni bırakmıyor.. İki gündür agresif,sinir durumda uyanıyorum.. Yine başa sardım ,hastaneye gitmeden önceki umutsuz,gergin muşmula surat geri döndü..

Umutsuzluğa kapılma kızım diyorum;sigortadan olumlu cevap gelecek gidecek sağlıkla döneceksin.. İçimdeki diğer ses hııı oldu !! 4 ayda ne değişti aynı tas aynı hamam..yine beklemek,belirsizlik başrolde diyor 

Sabır,sabır,sabır.. Aynı kısır döngü içinde yaşayıp duruyorum.. Amaçsız,yaşama sevinci olmadan.. 

Yürüyüşlerimi yapar hayatımı şenlendirir biraz morallenirdim .. Ama o da yok yasak..ağrımı tetikleyecek herşey yasak..

Geçici biliyorum;kalıcı ,şifasız hastalıktan korusun rabbim..

Ama işte bazen o boktan ruh hali seni esir alıyor dibe sürüklüyor;zıplasanda çıkamıyorsun o kuyudan.. En azından şu an için içimde yaşıyorum.. Kızlara etrafa zararım yok.. Ama kendimden korkuyorum bu sessizliğim sakinliğimde hayra alamet değil.. 

Tek isteğim normal hayatıma geri dönmek.. Özgür olmak.. İstediğim anda istediğim yere gidebilmek tek başıma keyifle..

Son yaşadıklarım bana milyonlarca kez şükretmeyi öğretti yeniden.. 

Ben aslında ne kadar şanslı bir kadınmışım.. Dersimi aldım ,cebime koydum.. Allahım şifamı ver yoluma devam edeyim selametle..

Hayat..

1 haftadır ölümü izliyoruz tv dan.. Arkalarında kalan insanlaramı gidenleremi hangisine üzüleceğimi bilemeden.. İçim yanıyor kelimenin tam anlamıyla.. Elden dua etmekten başka birşey gelmiyor,çaresizlik ,yetersizlik.. 300 kişi öldü diyorlar .. İnanmak istiyor insan .. Umarım daha fazla değildir diyorum bu bile azmı diyerek.. 

Selin hayatı irdeliyor.. Öleceksek niye yaşıyoruz,beni okul bu ara mutsuz ediyor niye gideyim belki 1 dk sonra öleceğim ve  mutsuz ölmüş olacağım diyor.. Kafasında sürüyle soru.. Elimden geldiğince cevapladım,konuştuk,gülüştük.. 14 yaşında çocuk niye ölümü düşünsün dedim Nebile.. Güldü ergenlik dedi.. Ben gülemedim.. Bugün bir yazı okudum.. Çocukları kendi yalanlarımızla büyütüyoruz diyordu.. Hediye gelen birşeyi dürüstlükle beğenmediğini aa ayıp kızım diye asıl düşüncesini bastırmak yalana teşvik diyordu yazan.. Biz bir yandan dürüst olun doğru konuşun derken ; öte yandan karşısındaki

üzülmesin diye yalanı teşvik ediyoruz.. Canım acıdı çünkü bende yapıyorum kızlarıma.. Yemeği beğenmedilersede aa kızım ayıp ama !! Niye ayıp ,söylesin .. Şimdi okuldan gelsinler ilk diyeceğim bu olacak.. Ne beni ,ne başkasını üzmemek için yalan konuşmasınlar.. 

Anneyim ama bende çocuğum.. Zaman geçtikçe onlar büyüdükçe sorularıda ,sorunlarıda büyüyor ve ben bazen kendimi çok yetersiz hissediyorum. Daha çok okumak onları doğru insan olarak yetiştirmek istiyorum.. Bu ara zorlanıyorum ; çünkü onlar iki kültür arasında yaşıyorlar.. Görüş farklıllıkları,zıtlıklar yoğun .. Onlarada hakveriyorum. Yeri geliyor ben kalıplarımı kırıyorum,bazende onlar bir adım gelip isteklerinden ödün veriyor.. Umarım bu dönemi kazasız belasız atlatırız.. 

İnsan olmak bu HAYAT ta kolay ama zor..

Şükürrrr...

Hastaneden çıkalı 5 gün oldu.. Sedef hastalığım eklemlere yerleşmiş.. Tümör ya da daha kötü birşey yok şükür.. Sigortadan rehabilitasyon merkezime yatış için onay bekliyorum.. Hastanede ağrımda azalma oldu.. Fizik tedavi,masaj ve hiçbirşey yapmamak yaradı. Yalnız eve dönüşümle ağrım tekrar nüksetti ve arttı.. O yüzden reha merkezi iyi gelecek umarım en kısa zamanda onay gelir..

Hastane bana bir dolu dersler verdi yine yeniden.. Yanımda önce bir genç kız vardı ;ertesi gün çıktı.. Çıkarken sevgilisine sadece torba getirmeyi unutttuğu için bin kere fırça çekmesine şahit oldum.. Çocuk özür diliyor yok kız susmuyor !! Kendimi bir olayı uzatırken düşündüm; nebil ok der susmam;selo anne ok der susmam!! Dank etti kafama ,dıştan şahit olunca ooo sezen sende böylesin susmayı bilmek lazım dedim cebime koydum gördüklerimi..

Ertesi gün yaşlı bir teyze geldi.. Elleri romatizmadan küçükmüş eğrilmiş,saçını taramak için bile özel 50 cm lik bir demirin ucundaki fırçayı kullanabiliyor..Nasıl bakımlı hayata tutunuyor.. Kendime baktım saçımı taramaktan nefret ederim, bakım ehh ruh halime göre.. O teyzede hastalık olarak yok yok buna rağmen nasıl hayata tutunma hali imrendim...

Değişik ruh halleriyle kararlarla eve geldim.. 

Düne kadar moralimde iyiydi.. Dün öğleden sonra ülkemde büyük bir facia oldu..Manisa-Soma da madende yangın çıktı ve dün gece 3 den beri tv takip ediyorum yaklaşık 200 kişi şu an için vefat etti.. Dahada 500 kişi kayıp.. İçim yanıyor,ağrı ,sızı,kafaya ottan boktan şeyleri takmak anlamsızlaştı..

Anneler,çocuklar yine yeniden fakir insanlar madur.. Dün yemek yedikten sonra açtım tv yi.. Boğazıma dizildi, insanlığımdan utandım.. Dilerim sebep olanlar aynı şekilde canlarını verirler..

İnsanlık ne kadar ucuz.. Kelimeler boğazımda düğümleniyor!! Berkinin ölümündeki gibi nefes aldığıma utanıyorum şu an.. Vicdan diyorum vicdan.. 

Hayat tahminimizden kısa nefes aldık geri vereceğimiz meçhul.. 

Allahın rahmeti bol olsun.. Sabır sabır sabır !!!!!

Nasip...

Bugün hastanedeki ikinci günüm.. Dün sıkıcıydı.. Yatış yapıldı,kan alındı odama yerleştim bitti..

Evde olsam boş zaman olsun diye fırsat kollardım .. Burda ise bunaldım..bugün itibariyle 2 kitap bitirdim.. 

Tevekkül ediyorum,gülüyorum ,sabrediyorum.. Bugün ekg ve röntgen çekildi.. Öğlen yemekten sonra kahvemi bahçede içeyim dedim.. Temiz hava iyi geldi.. Dönüşte odama çıkarken uzun zamandır görmediğim eski komşuma rastladım .. Benden 3-4 yaş büyük.. Göğüs kanseri teşhisi konmuş.. Sarıldık,burnumun direği sızladı.. Bana ilerki günlerde tümör taraması yapılacak.. Bugün tlf da bir arkadaşıma yazdım ; kendime korkmuyorum ama kızlarım küçük..

Negatif düşünmüyorum ama korkuyorum yalan söyleyemem.. 

Bekleyip göreceğiz nasip neymiş..

Nefes...

Bu gece evimde son gecem.. Yarın sabah hastaneye gidiyorum.. Ne zaman dönerim bilmiyorum.. Sabah keyifle uyandım; ağrıma rağmen güldüm..sebebi nebildi.. Her sabah uykumda öper beni.. Ama sessizce,kıyamadan.. Bu sabah kokumu içine çekişine uyandım.. İki kere arka arkaya koklayarak öptü beni.. Tüm gün temizlik ,ütü,yemekle uğraştım.. Yüzümde gülümsemeyle...

Ben kendimi en kötüye hazırladım.. Yeterki teşhisim konsun.. Kafam çorba gibiydi.. Ama güldüm tüm gün.. Sevildiğimi,özleneceğimi bilmek beni güldürdü,keyiflendirdi...

Son zamanlarda psikolojim yerlerde.. Ama bu sabah sevdiğimin nefesini hissetmek bana çok iyi geldi .. 

Nefesi nefesime can kattı.. 

Olgunluk...

Bugün öğleden sonra kızlarla küçük odamızda eski kamera kasetlerine baktık.. Kızların bebekliği,doğum günleri,onlar doğmadan önceki nebille tatil kasetlerimiz,bayramlar.. Hatta daha evlenmeden flirt halindeki aile kasetleri.. Nebille akraba olduğumuz için evlenmeden önceki paylaşımımızda çok ..

Kızlarla kimi yerde güldük, ben ağladım,şaşırdım,konuşmalarıma hareketlerime şok oldum...

Sonra Selini dansa götürürken yolda sohbet ettik.. Selin beni eleştirdi anne ne şımarıkmışsın ;boş boş konuşmaların varmış ooo jeee dedi.. Güldüm haklısın ben kendimden utandım dedim..

Gerçekten çoğu yerde ileri sarma düğmesine bastım.. O derece kötü saçma konuşmalar,kendime tahammül edemedim..

Zaman insana çok iyi geliyormuş bunu anladım.. Yıllar,yaşın ilerlemesi insana gerçekten olgunluk katıyormuş..İzlediğim kasedin en eskisi 23 sene önceydi .. O zaman bana normal gelen tavır şu an boynumu büktürüp off sezen dedirtiyor.. Seloyla konuştuk bunları,hayatta yapmam, böyle davranmam dememek gerekiyormuş .. Yanlışda olsa ,o an saçmada olsa yapıyoruz,konuşuyoruz.. Önemli olan o hatadan ders çıkarmak.. Tekrar etmemek.. İşte onada olgunluk diyoruz .. Her günümüz ders ; pişmanda olsak akacak kan damarda durmuyor.. Beynimin karmakarışık olduğu bu dönemde çoğu yaptıklarımdan ,söylediklerimden pişmanlığımdan yatamadığım şu birkaç günde bu kasetler iyi oldu.. Neymişim ne olmuşum.. Ama hala olamamışım.. Olmayayımda zaten.. Oldum demek,piştim demek en büyük hata.. Olacağım daha da iyi olacağım diyeyim..