Zaman..

Evde tek başıma artık yakında köklerim çıkacak olan meşhur mutfak bankımda oturuyorum.. Karşımda çiçekleri dışarıya bakıyorum.. Tabii kafamda milyon düşünce...

Benim tek bir kardeşim var .. O da Türkiyede.. Onu bazen felaket derecede kıskanıyorum.. Cadımıyım fesatmıyım ?? yok ikiside değilim kıskandığım tek şey annemi babamı görmek istediğinde onları yanında görmesi .. Onlarda uzak birbirine ama ha deyince 1 saatte buluşabilirler.. Ama ben..

36 yaşındayım.. Bu yaşıma kadar iyi kötü yaşadıklarımdan,yaptıklarımdan asla ve asla pişmanlık duymadım.. Bir tek şey hariç..

17 yaşındaydım ve lise bitince binbir zorluk ,kavga ,gürültüden sonra sevdiğim insanla nişanlandım... Sanki 47 yaşında evde kalmış kız kurusuyum yaaaa neye yetişiyon bacımmm bir dur kır kıçını oturrrr .. olmaazzz kaçacak sanki herif ..tövbeee...Herşey süper ,lise bitmiş .. Üniversiteye hazırlanıyorum,okul bitecek öyle evleneceğiz.. Ama herşey planlandığı gibi olmadı.. Ve biz ani kararla erkene aldık evlenmeyi.. Nasılsa üniversiteyide kazanamamıştım,hoş kazanıp gitsemde almanyaya geleceğim için diplomamı almanya kabul etmediğinden boşa okuyacaktım ne gereği vardı beklemenin..

Karar alındı,planlar yapıldı .. Benim zamanımda üniversite sınavları eylül başı açıklanırdı.. Yedekte olanlara haber gelirdi  ; bekleyin diye ekimdede onlara haber gelirdi.. Banada öyle oldu !!! Ekimdede Gazi üniversitesi çocuk gelişimi ve eğitimi bölümüne girmeye hak kazandınız kayda gelin diye haber geldi.. Veee ben bunu annemden ,babamdan sakladım.. Kazanamadım dedim.aferinnnn madalya verecekler sana!! . Çünkü kazandım deseydim babam kesinlikle düğünü iptal ederdi ..Tabiiii ne yapardın iptal olsa kim alırdı seni koşş koşşş amannn !!

İşte hayatımda hala tek pişmanlığım bu!! Keşkem bu.. Şimdi bilinçli şekilde düşününce 4 sömestr okuyunca devamını burda almanyada okuyabilirmişim diyorum..bunu bilip bana kavuşmayı hızlandırmak için susan şu anki sevgili eşimede saygılar gönderiyorum 😉 Cahillik,tecrübesizlik herşey.. Kaderin bana hediyesi ise tamamen tesadüf eseri evlenip geldikten 4 sene sonra şu anki işime girmiş olmam.. Özürlü çocukların yatılı kaldığı ,eğitim gördükleri,yaşam kalitelerinin arttırıldığı bir yuva .. İşyerim 😃 Diplomam olamadı ama benzeri işim oldu şükür her halimize..

Pişmanlığım dedim,kardeşimi kıskanırım dedim.. Hayatıma bakınca kadere ,alınyazısına daha bir inanıyorum.. Acaba o yalanı söylemeseydim şu an nerde olurdum.. Özlem kötü,ayrılık kötü.. Ama belki orda yaşasamda farklı olurdu..

Biraz önce görüntülü konuştum babamla,annemle.. İkiz yeğenlerimden biri babamı sarıyor öpüyor kokluyor.. Hasret tavan yaptı.. 

Ben gibi kızlarımda onlara hasretle yaşıyor.. 

Aslında bence burda olmam ailemle ilişkimizi sürekli taze tutuyor bence,özlüyorum istiyorum onlarla yaşamayı.. Ama öte yandan ben zor kadınım ., Her an arıza çıkartma potansiyelim varr.. Mesela kardeşimle canım cicim derken hooopp aynı anda saç yol göz parçala moduna gelebilirim.. Ya da annemle sakin konuşur sohbet ederken bir kelime ayarlarımı bozmaya yetebilir.. Deliyim var bir bozukluk .. Bu durumlarda olunca kapıyorum tlf nu sakinleşince kaldığım yerden devam.. Belki rabbim onlarla sürekli küs ,barış ,kavga et ,gül .. Böyle laçkalaşmayalım diye beni attı gurbete.. Sorgu sual bize düşmez vardır bir bildiği 😃

İşin gülmesi bir yana zor hayatım ama neyseki uçak biletleri ucuzladı senede 2-3 gidebiliyoruz.. Şu an ki hastalık bozdu planları ama kapatırım ben arayı allahın izniyle.. 

Karamsar olmak üzereyken iki çizittireyim dedim.. İçimdekileri döktüm .. Ohh şimdi tarsusimi içip ev ahalisinin gelmesine hazırlayayım kendimi ..