Gülmek..

Biraz önce aynaya baktım; kendimden korktum.. Surat beş karış,saç baş dağılmış, kasvetli,ağrılı bir hal

Sinir oldum bu halime.. Eski resimlerime baktım.. Ne kadar güzel gülermişim.. Çok değil 1-2 ay önce kahkahamdan bademciklerim görünürmüş,32 dişim tam tekmil kadrajda her daim.. Şimdi .. Şimdi bir tebessümü esirgiyorum kendimden..

Sebep sadece ağrım değil, bazen birşey vardır elle tutulan ama derinlerde bin sebep vardır hüzne boğan.. Geçen seneye kadar defterlere yazardım derdimi, kederimi, beni üzenleri.. Aylar geçip okuyunca dertlenirdim yine.. Kendime söz verdim.. Beni üzen anı, hatıra,söz, davranış yanıma yöreme uğramayacak.. Tıpkı biraz önce gülen resmime baktığımda mutlu olduğum gibi beni gülümsetecek anıları heybemde taşıyacağım her daim..

Dün mimi kaçırdı beni kahve içmeye gittik.. Senin sorunun çok soruyorsun abla dedi.. Neden, niye,niçin?? Öyle kabul et öyle.. Kabul edince çoğu şeyi hayat dahada kolaylaşacak inan dedi.. Bunu ben bilmiyormuyum tabiiki evet.. Ama sanırım bu ara canımı acıtmak işime geliyor.. Halbuki ne gereksiz.. Bedenim zaten acıyla yoğruluyorken ruhuma niye acı çektiriyorsun be sezo ..

Gülerken güzelmişim.. Ben güleyim en iyisi.. Sormayayım,sorgulamayayım, insanları olduğu gibi kabul edeyim..Belkide iki günlük ömrüm varken hayatımı zehir etmeyeyim.. 

Gülmek güzeldir ben güzelliği seçeyim..