Soru işaretleri...

Hayatta en nefret ettiğim şey belirsizlikti.. Rabbim beni 2 aydır bununla sınıyor....
Alman disiplinimi bilmem ama 18 yıldır almanyada yaşamamın etkisi vardır tabiki planlı programlı olmamın.. Düşünüyorumda yok burada yaşamamdan değil ben karakter olarak hep böyleydim.. Planımı yapar, hedefimi seçer ve ona ulaşana kadar canla başla mücadele ederdim .. Ne maddi ne manevi engel tanımadan koş sezen hadi yaparsın derdim...
Ama şimdi 2 aydır tıkandım.. Hastayım.. Kolum ağrıyor ve 2 aydır kimse neyim var bilmiyor.. Son 3-4 güne kadar moralim iyiydi sabır sezen diyordum.. Ama işleri çığrından çıkardım estim ,gürledim ,ağladım,zırladım,isyan ettim.. Şımarıklık belki yaptığım.. Kendimi kapadım , konuşmadım,gülmedim ,ses etmedim.. Tipik sezen.. Acım varsa psikolojik yönden iyi değilsem kendimi kilitleyip anahtarı yutuyorum.. Kimseyi yanımda yöremde istemiyorum.. Kendim yaşayıp atlatmam gerekiyor.. Yardım etmek isteyenleri kovuyorum, kırıcı olabiliyorum inanın elimde değil .. Bununda mutlaka psikolojik bir açıklaması vardır ama böyleyim işte..
6 mayısta hastaneye yatacağım.. Şu an tek bildiğim bu.. Sonrası koca bir soru işareti????
Temmuzda türkiyeye gidecekmiyiz ?? Bahçemizi bitirebilecekmiyiz?? İşe başlayabilecekmiyim ?? Nebilin kalbi ne durumda ?? Hiçbirşeyin cevabını bilmiyorum..
Aslında bu bana bir sınav sanırım.. Şu anı yaşayıp 1 saniye sonrasını bile bilmediğimiz dünyada ben 1-2-3-4 sene sonrasının planını yapan bana sen aciz bir kulsun .. Dur ve bekle diye mesaj veriyor allahım.. Arkadaşlarım , kardeşim, annem hele dur sezo o gün gelsin bakarız derlerdi bana hep .. Bende şımarık halde aaa gelir tabii
Biz niyetimizi edelimde der gülerdim.. Niyette etsen olmazsa olmazmış işte .. Al sana.. Haa derdim aman plan bile yapamıyorum ,tatilim araya gidecek şu bu değil .. Sağlığım derdim,bugüne kadar çok büyük düşünüp kendimi bilmezliğim.. Bir söz vardır "böbürlenme padişahım senden de büyük allah var" hep kullandığım kendini beğenmiş insanlara söyleyip durduğum laf.. Kendime de söylemeliymişim .. Öğrendim, tevekkül etmeyi,sabretmeyi,şükretmeyi daha da yoğun öğrendim.. Şu an sahip olduğumuz ne ise darmadağın olması 1 saniye.. Yaşadım ..
Şimdi tek duam sağlığım yerine gelsin.. Gerisi neyse yazılan alnıma yaşayacağım.. Bekleyip göreceğim.. İş kii allah ölüm acısıyla sınamasın bizi...
Yanımda benimle susanlardan da allah razı olsun...