Bu gece evimde son gecem.. Yarın sabah hastaneye gidiyorum.. Ne zaman dönerim bilmiyorum.. Sabah keyifle uyandım; ağrıma rağmen güldüm..sebebi nebildi.. Her sabah uykumda öper beni.. Ama sessizce,kıyamadan.. Bu sabah kokumu içine çekişine uyandım.. İki kere arka arkaya koklayarak öptü beni.. Tüm gün temizlik ,ütü,yemekle uğraştım.. Yüzümde gülümsemeyle...
Ben kendimi en kötüye hazırladım.. Yeterki teşhisim konsun.. Kafam çorba gibiydi.. Ama güldüm tüm gün.. Sevildiğimi,özleneceğimi bilmek beni güldürdü,keyiflendirdi...
Son zamanlarda psikolojim yerlerde.. Ama bu sabah sevdiğimin nefesini hissetmek bana çok iyi geldi ..
Nefesi nefesime can kattı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder